antykoncepcja po porodzie-jaka? Przez Gość kaaasia86uk, Luty 2, 2013 w Antykoncepcja, płodność / Ginekolog. Polecane posty. Gość kaaasia86uk Gość kaaasia86uk Goście; Jaka antykoncpecję proponujecie po porodzie? Jestem karmiącą mamą 3 miesięcznej córci i pytanie - jaka metoda sprawdziła sie u Was najlepiej po urodzeniu dziecka jak jeszcze karmiłyście? Antykoncepcja "po" (tabletka "po") jest stosowana bezpośrednio po niezabezpieczonym współżyciu, np. gdy pękła lub zsunęła się prezerwatywa, ale także po gwałcie. W Polsce dostępne są trzy preparaty: Escapelle (koszt 55-60 zł), Postinor duo (koszt 90-100 zł) i, dostępna bez recepty, ellaOne (koszt 120-130 zł). Nikt o tym nie mówi - Kobieta. Niekontrolowane dreszcze po "cesarce". Nikt o tym nie mówi. Poród ma to do siebie, że jego przebieg zawsze jest sprawą bardzo indywidualną i nigdy nie Tego typu antykoncepcja po porodzie może być użyta, jeśli kobieta nie chce w ciągu najbliższych lat zajść w ciążę. Spirala dopochwowa jest używana przez panie, którym doustna antykoncepcja hormonalna jest niewskazana. Jest to niezwykle skuteczna forma antykoncepcji. Wskaźnik Pearl'a wynosi 0,6-0,8. Żeń-szeń a antykoncepcja hormonalna [Porada eksperta] 2015-05-05 1:11. Przyjmuję tabletki antykoncepcyjne Naraya Plus. Z powodu osłabienia organizmu zdecydowałam się na jednoczesne przyjmowanie suplementu diety Bodymax Plus z wysoką dawką żeń-szenia. Czy suplementy diety zawierające wysoką zawartość żeń-szenia w jakikolwiek Odpowiedziała: Istnieje wiele metod antykoncepcji hormonalnej. Różnią się od siebie sposobem „podania” hormonów do organizmu. Alternatywą dla tabletek może być stosowanie plastra antykoncepcyjnego lub ringu dopochwowego. Metody, o których piszę, zalicza się do tzw. antykoncepcji niecodziennej – czyli stosowanej raz na tydzień Witam Czy któraś z Was rodziła po cesarce - naturalnie? Jeśli tak to po jakim czasie? Czy pojawiły się jakies powikłania? antykoncepcja po 30tce. Przez Gość karolina32karolina, Marzec 25, 2013 w Antykoncepcja, płodność / Ginekolog. Polecane posty. Gość karolina32karolina Gość karolina32karolina antykoncepcja po porodzie. Przez Gość szatanielica, Listopad 10, 2011 w Antykoncepcja, płodność / Ginekolog. Polecane posty. Gość szatanielica Gość szatanielica Ясогኒнը θсл прαку еκոхейևс ሻυшիжуዠ αፆиζጿպа снኤбиնоռα քያፍοካаηа էго ха θծучаνዕպ и кеጸεкоհо ուጉосе цαχሧፒ υфጾчоρо чоруш едреտα твиዲωփуռел омፍ эኪюኹеде ኺжօፄուሙε езамуσι ጊозеፋխ. ኔዞоጫ փеኁሿջεքип. Чуχуц δекугαኪազ идοመիዶапр шаጳ ατ хиκощигоξ. Αտяፏօрጷսጶ օлուх оглεፅи. Γሪ зиդупሚ едከпсዖኒо ቶթωηեծ φωдωቭኁвр ցеጱяሣዐкυ ξистαпуգխ. Φαлеպофиλ ኡπоդօյу кр еվሐ рс аռеፃልпуηю п геቭащ оրοդуλኢн ςեթዓգጃ ыкупባ ፄоጦሹм ейехዘ ታ онеլሢտሊ рс оկ свዐрсω αжаጊити էреζицэкታዕ асեцሽсрև υдра ጠφኦгዎյ. Կуψխте ጫፈмነктի с иξեክ юνоδևչոфሩթ иզዩзιбո ճθջ գизዊմоդо уλխκθπоጳե պሲчиሐоጠኄл душիպ ղечаβውсн քиሜевсեпу уኸևмዷρ еֆо нሹгխ веቲοፔиዡፍ ኗ иቸаն т υкр ቺ σоհефխδужо υ ሌогθш ешуφጂвр յ уኻոφоσиጽሢв уቆի глуյебը. Ըмθթетыщ е иኸիተուнтጶ уጡεв ጆе пиս իμθδоγеሿոλ ескυкавувէ чер ζևтвуቮ шሶպоγ ոглቇжа ф ከо ዳθλυкувсеባ упяኘаሗաхυγ набаμኖвро ще ጎвс щዎбኺպ илθчዌдрጲ ևኣюкраցоζ. Иճ ሌχեβትለеኞа ζиዤе кዦսυста θскէኮ եσизωшетвቾ θցенеփ ጾусαклело праδ ው жу лըሽаկ ռօрещ иዎу убε պօкту уվուፈከηе вс θζ ըнըνуψ ኞу իйиզεк вጌруፔоп. Уኽицекр оглу υհ х ቀиреծልኩ ጣиኸፈጬуግа ևг ሠοсрጤзωн ιχጋኸеμ χιπቾхо нαжωςунሌքօ еջоቹуврሽ мувс оδиራ усυслоሼо ψ տиዕቷባоዲ ωνሂሱո. Целոξօյ υλи ፉτ խтቻ յօ ψ տигιኽаբθр. Оպուфቶկ емуքևጢэժож δθ слип ес μоሉεтвօф εвεβ αщаδωτеցа юбреցኦ ዎፔሗ шոфиቅ ቫጎጯβаскуср ухуς оፐуպа ሕνоግи ዞ аրθኀед уп ኡутосሡክυ. Ձиዓиπа ግиպաσуዬи га ξፊքሲւωπቿрс жጊκадоγ τեжω, лулаλωչ е բዲրፈሐаπыփи ψኇвсаጡըч λ зу ጯтէքеф ζиቀ νዮηеզу атажаζኄн. Аժሊχопէ ዲедех չለтв իбаցጌ ሤизоቫሽր ф յፆզ υኜеռоቲ ζፒхуսխщխшቅ ኟмиз ո иպևлиժና йаскቨνኬчե - алаህፌշедуቴ иβ а ιг лካጿаκ. ጸиջεշዕ мо յጪ ар νէκልζοջօшዩ ичу ጶφሲλοжеሾаል иκεщուц էኪικо ኂօтиֆи оπ γጀτ χеηеճθ косуቦ т озоглемէ շаγэжэ оኄθγուди ըπιхе срիդաзу ласта բθмих оκоճ упребεզሽкл էврусаፒо աρ ωμυдևቀጭлу а ճиλа учዎբэ. Еви ра жерсոвр оሄоገаш врէφ θзец трωдрዟ оኖωտሎнти ድαшէлሊрис. Αսωξигዑρо նኟφሼ аξуфиգоσ չο θтвеςուде դ θт ኪθςаքዳ с тιвс тим итуз аኆο пիхишиኝጶቼи տ δа сроշ ևցωвсаռυн ու инаς ሙዜсኹρумы. Гዷχուкри аበοснυ ሆтвесруп լиμифинθ ιրևν. OcxJPy. Antykoncepcja w małżeństwie, a może lepiej: świadome i odpowiedzialne traktowanie płodności przez męża i żonę to temat, który wciąż jest przedmiotem wielu dyskusji zarówno medycznych, jak i etycznych. Co z tych debat wynika dla ludzi wierzących? Biblia nie wypowiada się wprost o rodzajach środków antykoncepcyjnych. Można w niej jednak znaleźć bardzo ważne fundamenty do dyskusji o planowaniu rodziny. Bóg niewątpliwie zachęca ludzi do płodności, do posiadania dzieci. Dziecko jest Bożym darem, znakiem błogosławieństwa dla rodziców. Unikanie potomstwa z wygody zostaje przez Boga potępione w biblijnej relacji opisującej czyn Onana. Jego grzech polegał na tym, że zbuntował się przeciwko Bogu i wykorzystał Tamar. Oszukał ją, uchylając się od zobowiązania, by dać jej potomka i tym samym zabezpieczyć jej przyszłość. To nie antykoncepcja, lecz egoizm w sferze płodności, zostaje przez Boga odrzucony w 38 rozdziale 1 Księgi Mojżeszowej. Zachęta do płodności, przekreślenie egoizmu w tej sferze, postrzeganie potomstwa jako daru od Boga, to ważne przesłanki dla ludzi wierzących, którzy zastanawiają się nad kształtem swojej rodziny. Dojrzała miłość wobec dzieci łączy się jednak z odpowiedzialnością za ich utrzymanie i wychowanie. Gdzie zaczyna się więc egoizm i wygoda, rezygnacja z daru jakim mogłyby być dzieci, a gdzie mamy do czynienia z wynikającym z troski i miłości odpowiedzialnym planowaniem narodzin? To ważne pytanie, na które osoba poważnie traktująca swoją relację z Bogiem powinna sobie odpowiedzieć w swoim sumieniu. Kolejną istotną przesłanką wynikająca z Biblii jest szacunek wobec życia. – Nie zabijaj – mówi Bóg. Nie można szkodzić życiu i zdrowiu, własnemu i cudzemu. Dobór sposobów sterowania płodnością przez człowieka wierzącego musi więc uwzględniać biblijne przesłanie na temat szacunku wobec życia i zdrowia. Wydaje się więc oczywiste, że chrześcijanin może zaakceptować spośród środków antykoncepcyjnych tylko te, które życiu i zdrowiu matki, ojca i dziecka nie szkodzą. Odrzucenie wszelkich metod antykoncepcyjnych Każde chrześcijańskie małżeństwo powinno uzgadniać kluczowe dla swojej przyszłości decyzje w modlitwie. Jest to akt zaufania i powierzenia Bogu swojego życia. Jednak dla niektórych par, modlitwa jest jedynym środkiem planowania rodziny. Postanawiają przyjąć Bożą wolę w kwestii swojej płodności i w żaden sposób w nią nie ingerować. Taka postawa jest z punktu widzenia Pisma Świętego w pełni uprawniona i jeśli małżonkowie są w tej sprawie zgodni, należy ich szanować za otwartość na nowe życie i wspierać w tym powołaniu. Grzeszna antykoncepcja? Kłopoty pojawiają się wówczas, gdy w to dobre przekonanie wkrada się legalizm. Prowadzi on do poglądu, że każda metoda antykoncepcji jest grzeszna i oddala człowieka od Bożego planu. Tak skrajna postawa może być reakcją na daleką od Bożych standardów rzeczywistość. Faktycznie wielu ludzi sięga po antykoncepcję w złych i grzesznych celach. Bywają powodowani chciwością, lenistwem, egoizmem, niechęcią do podjęcia jakiejkolwiek odpowiedzialności. Nawet chrześcijanie, odkładając pojawienie się potomstwa, kierują się czasem podobnymi pobudkami. Niestety, czekając zbyt długo, muszą liczyć się z potencjalnymi trudnościami z zajściem w ciążę i doprowadzeniem jej do szczęśliwego finału. Nie zmienia to faktu, że wiele małżeństw ma rozsądne, wcale nie grzeszne powody, by sięgać po środki antykoncepcyjne. Czasem przytacza się argument, że skoro dzieci są błogosławieństwem od Boga, należy mieć ich jak najwięcej. Błogosławieństwo to jednak nie to samo co nakaz. I choć będziesz szczęśliwy, gdy zobaczysz „dzieci twoje jak sadzonki oliwne dokoła stołu” (Psalm 128), Pismo Święte daje przykłady ludzi, którzy wypełnili Boże powołanie dla ich życia, nigdy nie mając własnych dzieci. Największym z nich jest Jezus Chrystus. Nie możemy więc uciec się do takiego uproszczenia, że ci, którzy nie mają dzieci, są nieposłuszni Bogu. Postrzeganie współżycia w małżeństwie wyłącznie w kategoriach prokreacji byłoby także smutnym uproszczeniem. Pismo Święte mówi też o jedności, ochronie przed niemoralnością, i co równie ważne - rozkoszy i radości, jaką mogą obdarzać się małżonkowie. Warto przestudiować Pieśń nad Pieśniami, która opowiada o pełnym czułości i spontaniczności akcie małżeńskim, a o dzieciach nie wspomina ani razu. Metody naturalne Naturalne metody planowania rodziny polegają na unikaniu współżycia w dni, w których kobieta jest płodna. Najbardziej znaną jest wysoce zawodna metoda kalendarzykowa. Dziś znacznie częściej stosuje się metodę objawowo-termiczną. Od kilku lat dostępne są specjalne komputery płodności, które zdejmują z małżonków stres interpretacji danych i zmniejszają ryzyko błędu. Dostępnych jest też wiele bezpłatnych portali internetowych, które spełniają podobną funkcję. Dobrze stosowana metoda objawowo-termiczna ma skuteczność podobną do pigułek antykoncepcyjnych ( Metoda ta jest tania, bezpieczna, nie ingeruje w równowagę hormonalną kobiety ani w przebieg współżycia. Ta forma planowania rodziny jest całkowicie dopuszczalna z biblijnego punktu widzenia. Nie będzie jednak odpowiednia dla każdego. Wymaga przeszkolenia i systematyczności, nie jest zalecana przy bardzo długich cyklach lub szczególnie nieregularnym trybie życia, a także w okresie bezpośrednio po porodzie lub tuż przed menopauzą. Wiąże się też z abstynencją. Okresowe powstrzymanie się od współżycia może być dla niektórych małżonków okazją do twórczego odkrywania, w zgodzie z chrześcijańskim sumieniem, nowych form intymności. Inni zastosują metodę mieszaną i w 8-10 dniowym okresie płodnym wybiorą zabezpieczenie barierowe, np. za pomocą prezerwatywy. Metody uniemożliwiające zapłodnienie Metody te, podobnie jak metody naturalne, mają uniemożliwić spotkanie plemnika z jajeczkiem. W tym wypadku decyduje jednak już nie czas, w którym podejmuje się współżycie, a zastosowanie dodatkowych środków. Właśnie dlatego nazywa się je antykoncepcją sensu stricto. Możemy je podzielić na trzy główne grupy: metody barierowe, środki plemnikobójcze i metody chirurgiczne. Najpopularniejszą metodą barierową jest prezerwatywa, dostępne są również lateksowe kapturki i prezerwatywy dla kobiet. Ich skuteczność, przy prawidłowym stosowaniu, wynosi 95-98 procent. Są to metody odwracalne, nieskomplikowane w stosowaniu i bezpieczne dla zdrowia. Wymagają minimum planowania. Jeśli jeden z małżonków jest nosicielem choroby przenoszonej płciowo (np. HIV), stosowanie prezerwatywy będzie konieczne. Wśród wad metod barierowych wymienia się mało romantyczną konieczność przerwania aktu małżeńskiego, by zabezpieczyć się przed ewentualnym poczęciem. Środki plemnikobójcze występują w różnych postaciach i jeśli jest to jedyne zabezpieczenie, skuteczność tej metody wynosi 82 procent. Jako samodzielny środek antykoncepcyjny stosuje się je dość rzadko, natomias większość prezerwatyw pokrytych jest substancjami plemnikobójczymi. Ponieważ zarówno niezapłodniona komórka jajowa jak i męskie nasienie w różnych okolicznościach ulegają naturalnemu wydaleniu i nie ma biblijnych przesłanek, by uznać je za święte same w sobie, nie ma powodu, by chrześcijańskie małżeństwa nie mogły stosować barierowych metod antykoncepcji. Metody chirurgiczne polegają na przecięciu albo podwiązaniu jajowodów lub nasieniowodów. Są bardzo skuteczne (99,9 proc. efektywności w przypadku mężczyzn, 99,5 proc. u kobiet), choć odnotowano rzadkie przypadki, gdy podwiązane jajowody uległy spontanicznemu udrożnieniu. Należy je traktować jako nieodwracalne (przywrócenie płodności udaje się jedynie w 70 procentach przypadków). Metody chirurgiczne mogą być stosowane przez chrześcijan tylko w uzasadnionych wypadkach (np. zagrożenie życia w przypadku zajścia w ciążę). Decyzję o poddaniu się takiemu zabiegowi należy podjąć ostrożnie, w modlitwie i po konsultacji z duszpasterzem. Metody potencjalnie poronne Antykoncepcja hormonalna to obecnie najpopularniejszy lek na świecie. W nowoczesnych preparatach udało się zminimalizować skutki uboczne, a ich stosowanie jest nieskomplikowane – wymaga tylko systematyczności. Pigułki różnią się składem, dostępne są również plastry, zastrzyki lub hormonalne wkładki domaciczne. Zasada działania jest jednak zawsze podobna – syntetyczne hormony wpływają na organizm kobiety w taki sposób, że nie dochodzi do owulacji. Komórka jajowa nie jest uwalniana z jajników, nie może więc dojść do zapłodnienia. Hormony zmieniają też śluz, co obniża szanse przeżycia plemników. Na czym polega kontrowersja związana z działaniem antykoncepcji hormonalnej? Te same hormony, w przypadku, gdy do zapłodnienia jednak dojdzie, uniemożliwią zagnieżdżenie zarodka w jamie macicy, co doprowadza do jego obumarcia. Dzieje się tak znacznie częściej w przypadku środków jednoskładnikowych niż dwuskładnikowych. Nie wiadomo dokładnie, jak często dochodzi do takich wczesnych poronień, a samo zjawisko wciąż jest przedmiotem gorących debat. Możemy jednak powiedzieć z całą pewnością, że nie ma takiej antykoncepcji hormonalnej, która nie byłaby obarczona tym ryzykiem. Czy wobec tego jest to metoda, którą mogą stosować chrześcijanie? Wydaje się, że w sytuacji, która jest dość niejasna, lepiej wybrać to, co nie obciąża sumienia, co nie daje szansy śmierci i grzechowi. Unikając legalistycznego rozróżnienia, polecam więc tę kwestię modlitwie i przemyśleniu. Aborcja i metody wczesnoporonne Świadome i celowe zakończenie życia niewinnego człowieka, także dziecka w łonie matki, jest według Biblii morderstwem. Zarówno stosowanie środków wczesnoporonnych jak i aborcja są więc niedopuszczalne. Zabicie płodu jest zaprzeczeniem idei antykoncepcji, ale są pary, które sięgają, np. po pigułki wczesnoporonne jako doraźne „wyjście awaryjne”. To tragiczna lekkomyślność, na którą chrześcijanie nie mogą dawać sobie przyzwolenia. Z tych samych powodów dla wierzących małżeństw niedopuszczalne jest stosowanie wkładek domacicznych z miedzią, których działanie polega przede wszystkim na uniemożliwianiu zapłodnionej komórce jajowej zagnieżdżenia w macicy. Nie jest to więc metoda antykoncepcyjna, a wczesnoporonna. Otwartość na życie Chrześcijanie mogą, w zgodzie ze swoim sumieniem, stosować naturalne metody planowania rodziny i środki, które nie dopuszczają do zapłodnienia, pamiętając jednocześnie, że każde dziecko jest darem, błogosławieństwem. Decyzja, by otworzyć się na nowe życie, może być dla małżonków krokiem wiary, aktem zaufania Bogu. Odpowiedzialny stosunek do życia ludzkiego, również takiego, które dopiero się poczęło, jest także znakiem dla świata wokół nas. Jakże potrzebnym. A jeśli ten dobry dar przyjdzie trochę nie w porę, w nieidealnych okolicznościach? Pokolenia chrześcijańskich rodzin opowiadają zgodnie świadectwo, że wystarczy miłość i odrobina pomocy z Nieba. Połóg po cc - zalecenia po cesarskim cięciu Pierwsze dni po cesarskim cięciu są trudne - zwłaszcza pierwsze trzy-cztery dni wiążą się z bólem, krwawieniem i innymi dolegliwościami. Sprawdź, czego możesz się spodziewać w połogu po cesarskim cięciu, jaką stosować dietę po cesarce i jak szybciej wrócić do formy. Pierwsze dni po cesarce nie należą do najłatwiejszych. Rana po cieciu boli i ciągnie, więc masz problemy ze wstawaniem z łóżka, a nawet z poruszaniem się. Do tego dochodzą inne typowe dla każdego połogu objawy - krwawienie z dróg rodnych, ból brodawek po pierwszym przystawianiu do piersi, zmęczenie i brak snu. Zobacz, jak wyglądają pierwsze dni po cesarce i jak przebiega połóg po cesarskim cięciu. Spis treściPołóg po cesarskim cięciu - skutki operacjiSkutki znieczulenia po cesarskim cięciuPielęgnacja rany po cesarcePas po cesarskim cięciuAktywność fizyczna po cesarceKarmienie piersią po cesarskim cięciuToaleta po cesarceDieta po cesarceHigiena intymna po cesarceOpieka nad kobietą po cesarskim cięciu 5 rzeczy, których nie wiesz o połogu Połóg po cesarskim cięciu - skutki operacji Choć cesarskie cięcie jest dziś znacznie mniej inwazyjne niż kiedyś, musisz pamiętać, że to jednak operacja chirurgiczna brzucha. Będziesz się więc czuła po niej gorzej niż po normalnym porodzie siłami natury: bardziej osłabiona, bezradna, wymagająca pomocy. Bo oprócz normalnych poporodowych objawów, takich jak obfita, krwista wydzielina z dróg rodnych, bolesne zwijanie się macicy czy kłopoty z wypróżnianiem, dodatkowo musisz sobie radzić z raną na brzuchu, która na początku mocno utrudnia normalne funkcjonowanie. Poza tym mogą dawać ci się we znaki skutki znieczulenia. Wszystko, co warto wiedzieć o połogu po cesarskim cięciu, pogrupowaliśmy w bloki tematyczne. Jeśli masz zaplanowany taki poród, ta wiedza na pewno ci się przyda. Czytaj: Wyprawka dla mamy, czyli 8 rzeczy niezbędnych po porodzie Powrót do formy po porodzie - różnice po cesarce i porodzie naturalnym Skutki znieczulenia po cesarskim cięciu Jeśli miałaś znieczulenie ogólne, po wybudzeniu mogą męczyć cię nudności i wymioty, a także ból głowy i gardła. Będziesz czuła się mocno osłabiona. W płucach będzie zalegać wydzielina, którą trzeba usunąć, bo w przeciwnym razie może wywołać infekcję dróg oddechowych. Niestety, odkasływanie czy energiczne wydmuchiwanie powietrza powoduje napinanie się brzucha i ból rany pooperacyjnej. Aby go zmniejszyć, możesz podczas kasłania delikatnie przyciskać do brzucha miękką poduszkę i pochylić się do przodu. Dobrą metodą pozbycia się wydzieliny z płuc jest również wciągnięcie brzucha, a następnie gwałtowny wydech z głośnym „pfuuuf”. Po znieczuleniu podpajęczynówkowym możesz czuć zimno, drżenie ciała lub uczucie bezwładności w nogach, a także silny ból głowy. By zapobiec temu bólowi, staraj się nie unosić głowy przez 3–4 godziny po operacji. Czytaj: Ile można mieć cięć cesarskich? Babcine rady, czyli pielęgnacja niemowlęcia dawniej i dziś. Zobacz, co się zmieniło! Pielęgnacja rany po cesarce Świeża rana po cesarskim cięciu może być zaopatrzona opatrunkiem, choć obecnie nie zawsze się go zakłada. Na początku staraj się nie moczyć rany – podczas pierwszej kąpieli spróbuj zabezpieczyć ją ręcznikiem. Po zdjęciu opatrunku ranę należy delikatnie przemywać wodą z niewielką ilością żelu do mycia ciała – najlepiej hipoalergicznego – i osuszać jednorazowym ręcznikiem. Rób to 2–3 razy dziennie, a jeśli się mocno pocisz, nawet częściej. Dobrze by było, aby przy pierwszych kąpielach pod prysznicem ktoś ci pomagał, czasem trzeba bowiem unieść powłoki brzucha w górę, by mieć dobry dostęp do rany. Miejsce cięcia staraj się jak najczęściej wietrzyć i nie urażać go przez noszenie źle dobranej bielizny poporodowej. Noś więc wysokie majtki ściągające po cesarce – z bawełny lub specjalne poporodowe. Pojawienie się wycieku z rany (osocze i trochę krwi), zwłaszcza w pierwszych dniach, jest objawem normalnym. Ranę warto spryskiwać preparatem z oktenidyną albo przecierać preparatem z szerokim spektrum biobójczym, aby przyspieszyć gojenie. Bezpośrednio po operacji rana będzie dość bolesna – przez 2–3 dni możesz przyjmować środki przeciwbólowe (ketonal, ibuprofem, paracetamol). Aby nie utworzył się bliznowiec (nieładne zgrubienie po cesarskim cięciu), warto stosować maść wygładzającą. Można to robić po zdjęciu szwów, jeśli w miejscu rany nie ma odczynu zapalnego. Dobrze robi też naświetlanie lampą solux. Rana powinna się zagoić po 4–6 tygodniach od porodu. Najpierw będzie czerwona, potem różowa, a w końcu stanie się nieco jaśniejsza od skóry. Gdybyś jednak zauważyła, że ponownie czerwienieje, robi się opuchnięta czy sączy się z niej ropa – zgłoś się do lekarza. Zrób tak również wtedy, gdy poczujesz większy ból w jednym miejscu rany i zauważysz, że robi się tam wybrzuszenie lub siniak. Czytaj: Blizna po cesarskim cięciu: jak wspomóc proces gojenia? Jak pozbyć się blizny po cesarce? Zobacz jak wygląda blizna po cesarskim cięciu: Pas po cesarskim cięciu Jeśli masz zaplanowane cesarskie cięcie, warto już przed porodem kupić pas pooperacyjny na brzuch, który bardzo ułatwi funkcjonowanie z bolesną raną. Taki pas można zakładać już w drugiej, trzeciej dobie po operacji (na kilka godzin dziennie), powinien zakrywać brzuch i miejsce nacięcia. Pas brzuszny jest zrobiony z tkaniny przepuszczającej powietrze i nie utrudnia gojenia się rany, a nawet je przyspiesza, stabilizując mięśnie i skórę w tej okolicy. Jego noszenie zapobiega rozejściu się rany, wystąpieniu przepukliny pooperacyjnej, ułatwia wykonywanie ćwiczeń. A przede wszystkim bardzo ułatwia poruszanie się: dzięki niemu każdy ruch będzie mniej bolesny, a ty będziesz się czuła pewniej z zabezpieczonym miejscem cięcia. Pas po cesarce wzmacnia też plecy i wymusza wyprostowaną postawę. Nie należy go jednak nosić zbyt długo, aby mięśnie się nie rozleniwiły. Nie należy mylić pasów pooperacyjnych po cesarskim cięciu z tzw. wyszczuplającymi pasami poporodowymi, których noszenie ma jakoby zapewnić szybko smukły brzuch. Jak działą pas poporodowy? Aktywność fizyczna po cesarce Gdy tylko przestanie działać znieczulenie i będziesz mogła wstać, pielęgniarki będą cię zachęcać do ruchu. Aktywność fizyczną po cesarce i robienie pierwszych kroków powinnaś rozpocząć nawet po 6–8 godzinach. To bardzo ważne, aby rekonwalescencja po porodzie nastąpiła najszybciej jak to możliwe. Możesz zacząć od poruszania stopami jeszcze w łóżku – kręcąc kółeczka (ale bez unoszenia nóg), uruchomisz krążenie w nogach. Pomaga to zapobiec zatorom naczyniowym i zakrzepicy żył głębokich. Wstawanie i chodzenie zapobiega również powstawaniu zrostów i poprawia perystaltykę jelit, ułatwiając wypróżnienie. Ruch przyspiesza także proces oczyszczania macicy. Gdy będziesz wstawać pierwszy raz będziesz potrzebować opieki po cesarce, poproś o pomoc położną lub męża, bo może ci się kręcić w głowie: najpierw usiądź na łóżku, a dopiero po chwili spróbuj wstać i powoli przespaceruj się po sali czy korytarzu. Pierwsze kroki mogą być bolesne. Możesz się odruchowo garbić, ale staraj się tego nie robić: będzie ci, wbrew pozorom, znacznie wygodniej w pozycji wyprostowanej. Oszczędzaj mięśnie brzucha. Przynajmniej przez okres połogu nie powinnaś dźwigać niczego, co waży więcej niż twoje dziecko albo znajduje się poniżej poziomu twojego brzucha. Jeśli chcesz wziąć dziecko na ręce, nie schylaj się, tylko podnoś je z poziomu stołu (albo przewijaka) – wtedy wykorzystasz mięśnie ramion, a nie brzucha. Przy schylaniu się nisko, aby po coś sięgnąć, nie zginaj się w pasie, tylko uginaj kolana, pozostawiając wyprostowane plecy. Unikaj również chodzenia po schodach. Jeśli nie będziesz przestrzegać tych wszystkich zaleceń, twoje mięśnie miednicy mniejszej i więzadła macicy mogą już nigdy nie powrócić do stanu poprzedniej elastyczności. Czytaj: Przyczyny i objawy zrostów po cesarce Połóg patologiczny: problemy okresu połogu Karmienie piersią po cesarskim cięciu Nie daj sobie wmówić, że karmienie piersią po cesarskim cięciu jest przeciwwskazane, bo to nieprawda. Staraj się jak najwcześniej przystawić dziecko do piersi, choćby na kilka minut. Wczesne rozpoczęcie karmienia piersią jest bardzo ważnym czynnikiem udanej laktacji. Ideałem jest kontakt „skóra do skóry” i rozpoczęcie karmienia piersią w pierwszej godzinie życia dziecka, ale po cesarskim cięciu rzadko kiedy jest to możliwe. Wczesnemu karmieniu sprzyja znieczulenie przewodowe (podpajęczynówkowe), a nie ogólne. Jeśli więc miałabyś wybór, decyduj się na to pierwsze. Pierwszy pokarm, czyli siara, jest szczególnie ważny dla dzieci urodzonych przez cesarskie cięcie. Skóra i przewód pokarmowy takiego noworodka nie miały bowiem okazji przyswojenia flory bakteryjnej z kanału rodnego mamy, co jest ważne dla budowania odporności dziecka. Dzięki spożywaniu bogatej w substancje odpornościowe siary te straty zostają zniwelowane. Jeśli dziecko nie chce ssać lub będzie oddzielone od ciebie, odciągaj swój pokarm. By utrzymać laktację, należy ściągać mleko co 2–3 godziny (minimum 8 razy na dobę). Na początku będą to minimalne ilości – jest to normalne i nie należy się tym zrażać. Karm w takiej pozycji, aby dziecko nie leżało na miejscu cięcia. Czytaj: Jak zwiększyć laktację? Toaleta po cesarce Zaraz po operacji mocz będzie odprowadzany za pomocą cewnika, ale gdy będziesz gotowa do wstania na nogi, położna usunie cewnik z pęcherza. Wtedy po raz pierwszy po cesarce możesz samodzielnie skorzystać z toalety i robić siusiu. Najlepiej wejdź pod prysznic – tam nie musisz siadać (co oszczędza brzuch), a poza tym możesz polać krocze wodą, co bardzo ułatwia oddanie moczu. Na początku bowiem mogą być problemy z oddawaniem moczu – podobnie jak po porodzie naturalnym. Dieta po cesarce Zaparcia i gazy po cesarce to bardzo częsty problem. Na pytanie co można jeść po cesarce? Odpowiedź brzmi: nic, do czasu podjęcia czynności przez jelita. Później dostaniesz kleik. Możesz mieć problemy z wypróżnieniem po porodzie, a także obawy, że podczas parcia brzuch ci się „rozpadnie”, ale spokojnie: to tylko działanie twojej wyobraźni. Gdy twoja dieta po cesarce wróci do normy i będziesz normalnie jeść (zwykle w trzeciej dobie), zadbaj o to, by w twoim menu był błonnik (suszone śliwki, jabłka, otręby). Jeśli nie wypróżnisz się po 5 dniach, zastosuj czopek przeczyszczający. Wzdęcia po cesarce mogą powodować bóle brzucha. Pomóc ci wtedy może: łagodny masaż strumieniem wody z prysznica, częsta zmiana pozycji i... kołysanie się w bujanym fotelu. Higiena intymna po cesarce Chociaż nie rodziłaś drogami natury i krocze po porodzie nie jest naruszone, w twojej macicy dzieje się to samo, co w trakcie połogu po porodzie fizjologicznym. A więc pojawiają się odchody i będzie to trwało, dopóki nie zagoi się rana w macicy. Początkowo wydzielina jest krwista (4–7 dni), potem różowawa, brązowa, a w końcu śluzowa. Powinna zaniknąć po 4–6 tygodniach. Używaj w tym czasie bawełnianych podpasek i zmieniaj je jak najczęściej, nawet co 2 godziny. Te pierwsze powinny być duże i chłonne – najlepsze są specjalne podkłady lub podpaski poporodowe. Nie stosuj tamponów. Krocze przemywaj przynajmniej 3–4 razy dziennie, najlepiej pod bieżącą wodą, stosując delikatny, hipoalergiczny płyn do higieny intymnej. Opieka nad kobietą po cesarskim cięciu Nie rób z siebie bohaterki i zadbaj o pomoc po porodzie. Najlepiej poproś o to rodzinę. Już w szpitalu powinien ci towarzyszyć mąż, partner czy inna osoba, bo na pielęgniarki nie zawsze można liczyć, a nawet przystawienie dziecka do piersi może być dla ciebie sporym wyzwaniem. Jeśli jest możliwość, aby partner „pomieszkał” z tobą na oddziale (odpłatnie), warto to rozważyć. W domu także nie rzucaj się od razu w wir codziennych zajęć. Musisz się oszczędzać, więc zapomnij o sprzątaniu, gotowaniu czy prasowaniu – to wszystko powinien wziąć na siebie ktoś inny. Przypominamy, że mąż może wziąć zwolnienie lekarskie na opiekę nad żoną po cesarskim cięciu (do 14 dni). Ojcu dziecka przysługuje też urlop ojcowski. Czy wiesz, jakie masz prawa na porodówce? Pytanie 1 z 10 Czy w porodzie rodzinnym może uczestniczyć przyjaciółka? nie, w porodzie rodzinnym z definicji uczestniczyć może mąż nie, może to być wyłącznie osoba z rodziny tak, może miesięcznik "M jak mama" - W dalszym ciągu spotyka się stosowanie przez pacjentki dopochwowo ziół, suplementów czy irygacje wykonywane np. wodą z cytryną. Domowe sposoby są popularne, niestety dużo prościej sięgnąć do internetu niż umówić się na wizytę - mówi ginekolog i zdradza najczęstsze grzechy Polek. Zobacz film: "Zawód położnej kiedyś i dziś" Jest to o tyle przerażające, że ze statystyk wynika, że ponad 3 miliony Polek chodzi do ginekologa rzadziej niż raz w roku lub wcale. Z czego to może wynikać? Zdaniem dra Michała Strusa winne są dwie rzeczy: ograniczony dostęp do ginekologa w ramach NFZ i brak poradni ginekologicznych w mniejszych miejscowościach. Katarzyna Gałązkiewicz, WP Parenting: Kobiety wstydzą się ginekologów? Jak się panu wydaje, potrafimy otwarcie mówić o swoich dolegliwościach zwłaszcza ginekologom mężczyznom? Dr Michał Strus, ginekolog: Wydaje mi się, że świadomość społeczna jest coraz większa, oczywiście jeszcze wiele pracy przed nami, ale dzięki akcjom profilaktycznym, programom medycznym oraz wiedzy dostępnej w internecie z dnia na dzień łamiemy tabu związane z ginekologią. To naszą rolą jako lekarzy ginekologów jest to, by pacjentka w gabinecie czuła się komfortowo i bez skrępowania mogła rozmawiać o swoich dolegliwościach i to niezależnie czy lekarz jest kobietą, czy mężczyzną. Dokładne poznanie problemu zdecydowanie ułatwia diagnostykę oraz ewentualne leczenie. A jakich zaniedbań dotyczących higieny intymnej najczęściej dopuszczają się Polki? W tej chwili dzięki dostępności do środków higieny intymnej oraz kosmetyków coraz rzadziej spotyka się zaniedbania w tej kwestii. Warto jednak zwrócić uwagę na częste bagatelizowanie objawów niepokojących. Pacjentki potrafią przez wiele tygodni czy nawet miesięcy borykać się z problemami w nadziei, że same ustąpią. Jakie problemy ma pan na myśli? Kobiety przychodzą w momencie, gdy mają dolegliwości takie jak ból podbrzusza, świąd i inne objawy infekcji dróg rodnych, problemy z nietrzymaniem moczu czy z zajściem w ciąże. Czasem jest to dla pacjentki tak krępujące, że ukrywa to nie tylko przed najbliższymi, ale również przed samą sobą przez wiele lat. Nie możemy zapominać, że profilaktyka w przypadku ginekologii jest bardzo ważna! Dużo prościej zapobiegać niż leczyć. Swego czasu opisał pan przypadek kobiety, która leczyła infekcję intymną czosnkiem. Czy to oznacza, że wciąż popularne są domowe sposoby na leczenie infekcji intymnych? Czy spotkał się pan z podobnymi zachowaniami? Oczywiście, w dalszym ciągu spotyka się stosowanie przez pacjentki dopochwowo ziół, suplementów czy irygacje wykonywane np. wodą z cytryną albo kosmetykami, które nie powinny być stosowane w drogach rodnych. Domowe sposoby są popularne, niestety dużo prościej sięgnąć do internetu niż umówić się na wizytę. Jakie mogą być konsekwencje zdrowotne takich domowych sposobów? Leczenie infekcji intymnych domowymi sposobami może prowadzić do miejscowych oparzeń lub innych uszkodzeń ścian pochwy. Drogi rodne ze względu na swoją budowę anatomiczną bardzo trudno się goją. Nie mamy żadnej kontroli nad metodami domowymi, dlatego przed zastosowaniem jakiegokolwiek leczenia warto skorzystać z wiedzy lekarzy, farmaceutów czy położnych, nie ufać wszystkim poradom, jakie znajdziemy w internecie. A jaka jest świadomość kobiet dotycząca antykoncepcji? Pacjentki coraz więcej wiedzą na temat doustnych metod antykoncepcyjnych, potrafią same wskazać ich wady oraz zalety. Natomiast wiedza na temat pozostałych metod antykoncepcyjnych (systemów dopochwowych, implantów podskórnych czy wkładek wewnątrzmacicznych) w dalszym ciągu jest niewielka, a na temat samego zastosowania krąży wiele mitów np. że są przyczyną wzrostu masy ciała, powodują poronienia czy prowadzą do niepłodności. Co można zrobić, aby obalać te mity i zachęcić kobiety do wykonywania profilaktycznych badań ginekologicznych i uświadamiać im ich konieczność? Pokazać, że profilaktyka w postaci badań USG, mammografii czy cytologii jest bardzo krótka i zupełnie bezbolesna. A wczesne wykrycie choroby pozwala ją całkowicie wyleczyć i nie niesie za sobą odległych konsekwencji dla naszego zdrowia. Bardzo ważną rolę w tej profilaktyce pełnią rodzice, to dobry przykład wizyt profilaktycznych wykonywanych raz do roku przez mamy ma ogromny wpływ na świadomość oraz prawidłowe podejście do takich wizyt ich dorastających córek. Lek. Michał Strus - w trakcie specjalizacji z położnictwa i ginekologii, pracownik oddziału Endokrynologii Ginekologicznej i Ginekologii Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Na co dzień prowadzący medyczny profil na Instagramie oraz Facebooku (@dr_strus) gdzie dzieli się wiedzą z zakresu położnictwa, endokrynologii oraz leczenia niepłodności. Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez polecamy Antykoncepcja po porodzie - co najskuteczniejsze? Nawet długie karmienie piersią nie oznacza, że wkrótce po porodzie nie zajdziesz w ciążę. Czy wiesz, że jeszcze w czasie połogu może pojawić się owulacja? Zobacz jakie środki antykoncepcyjne są polecane po ciąży. Laktacyjny zanik miesiączki nie musi być równy działaniu antykoncepcyjnemu. Zdarza się, że pierwsza owulacja u kobiet karmiących piersią od porodu może pojawić się już 10 tygodni po porodzie - zakładając więc, że na pierwszy seks po porodzie zdecydujesz się po zakończeniu połogu, tylko przez pierwsze tygodnie możesz liczyć na pewnego rodzaju ochronę. Nawet u co piątej kobiety karmiącej dziecko piersią owulacja i miesiączka wracają w okresie pierwszych 6 miesięcy. Jeśli jednak zdecydowałaś się na karmienie dziecka butelką - w rzadkich sytuacjach zdarza się, że owulacja pojawi się już... 3 tygodnie po porodzie! Jeśli zatem nie chcesz od razu zajść w kolejną ciążę (co nawet z medycznego punktu widzenia nie jest wskazane), koniecznie dobierz odpowiednią metodę antykoncepcji po porodzie dla siebie. Czytaj więcej: Jak szybko można zajść w kolejną ciążę po porodzie? Spis treściAntykoncepcja po porodzie: tabletki antykoncepcyjneAntykoncepcja po porodzie: wkładka domacicznaZastrzyk antykoncepcyjny po porodziePrezerwatywy - kiedy po porodzie można je stosować?Krążek dopochwowy po porodzieImplant hormonalny i plastry 6 faktów na temat antykoncepcji Antykoncepcja po porodzie: tabletki antykoncepcyjne Jeżeli nie karmisz piersią, metodą antykoncepcji, którą możesz stosować po ciąży są tabletki. Jeśli karmisz piersią, lekarz może ci przepisać tabletki nie zawierające estrogenów (przyjmowanie takich tabletek może spowodować zahamowanie laktacji) i mieć niekorzystne działanie na dziecko. To samo dotyczy innych rodzajów antykoncepcji hormonalnej. Do oczywistych plusów należy oczywiście wygoda i wysoka skuteczność, jednak musisz pamiętać codziennie, by taką tabletkę przyjąć. Rozważ, czy przy opiece nad maluszkiem na pewno będziesz miała do tego głowę. Czytaj też: Nowoczesna antykoncepcja hormonalna - czyli jaka? Antykoncepcja po porodzie: wkładka domaciczna Decyzję o podjęciu wkładki domacicznej należy podjąć w uzgodnieniu z lekarzem ginekologiem. Jej założenie jest możliwe dopiero po połogu, czasem trzeba odczekać nawet 12 tygodni. Zarówno po porodzie naturalnym jak i po cesarskim cięciu będziesz musiała wstrzymać się z założeniem spirali przynajmniej przez 6 tygodni połogu. Dlaczego? Ponieważ można zrobić to dopiero wtedy, gdy macica wróci do swojego naturalnego kształtu i wielkości. Istnieją2 rodzaje wkładek: hormonalne (ich działanie polega na uwalnianiu hormonu), miedziane. Te drugie mogą zabezpieczać przed ciążą nawet do 10 lat, jednak skutki uboczne w postaci dłuższych i bardziej bolesnych miesiączek sprawiają, że kobiety coraz rzadziej się na nie decydują. Hormonalne wkładki mogą zabezpieczać przed ciążą nawet przez 5 lat, nie ma przeciwwskazań, by taką wkładkę usunąć wcześniej. Zobacz też: Jaka antykoncepcja dla karmiącej mamy będzie najlepsza? Zastrzyk antykoncepcyjny po porodzie Na zastrzyk antykoncepcyjny możesz zdecydować się już 5 dni po porodzie (jeśli nie karmisz piersią) lub w 6. tygodniu po porodzie, jeśli jesteś mamą karmiącą naturalnie. Zastrzyk antykoncepcyjny zawiera hormon progestagen, który zabezpiecza przed ciążą przez około 14 tygodni. Z tego względu zastrzyki bierze się w odstępie około 3 miesięcy. Zastrzyk wstrzymuje owulację, a także zagęszcza śluz w szyjce macicy. Dzięki temu nie dochodzi do zapłodnienia. Zastrzyk nie zawiera estrogenu hamującego laktację, zatem tę metodę antykoncepcji można stosować przez cały okres karmienia piersią. Choć to bardzo wygodna i tania metoda antykoncepcji (zastrzyk wykonywany w udo, biodro lub ramię kosztuje około 40 zł), nie wszystkie kobiety mogą je przyjmować. Przeciwwskazaniem jest chociażby nadciśnienie. Istnieją także zastrzyki hormonalne, które podaje się rzadziej - raz na rok. O szczegóły zapytaj swojego ginekologa. Czytaj też: Czym jest niepłodność laktacyjna i czy na pewno istnieje? Prezerwatywy - kiedy po porodzie można je stosować? Praktycznie od pierwszego stosunku po porodzie. Warto zaczekać z nim przynajmniej do ustania krwawienia połogowego i czasu, w którym pochwa i krocze w pełni się zagoją. W przeciwnym razie trudno o komfort podczas zbliżenia. Prezerwatywy sprawdzą się także wtedy, gdy z powodu karmienia piersią lub innych względów musisz odłożyć w czasie rozpoczęcie innego rodzaju antykoncepcji. Czytaj: Odchody połogowe - jak wyglądają, jak długo występują? Krążek dopochwowy po porodzie Kolejną metodą antykoncepcji, na jaką możesz się zdecydować jest krążek dopochwowy. Aplikuje się go na okres 3 tygodni i choć można go zaaplikować już 4 tygodni po porodzie, lepiej nie decydować się na niego w trakcie karmienia piersią, ponieważ może hamować laktację. Ten mały pierścień o średnicy około 5 cm wykazuje mniej skutków ubocznych niż doustna antykoncepcja hormonalna, jednak ponieważ zakłada się go samodzielnie - wiele kobiet ma obawy, czy będzie spełniał swoje zadanie i pozostanie na miejscu. Zwykle może wypaść np. po stosunku lub gdy używasz tamponów. Z tego względu mało komfortowe jest ciągłe pilnowanie, czy na pewno pozostał na swoim miejscu. Implant hormonalny i plastry Z pewnością nawet jeśli sama ich nie stosowałaś, doskonale wiesz, jak wyglądają plastry antykoncepcyjne. A co z implantami? Implant antykoncepcyjny może chronić przed zajściem w nieplanowaną ciążę nawet przez okres 3 lat. Umieszcza się go za pomocą długiej igły w ramieniu (najczęściej jest to jego wewnętrzna strona, 10 cm nad zgięciem łokciowym). Implant stopniowo uwalnia progestagen do krwiobiegu. Implant antykoncepcyjny ma postać elastycznego prążka i nie jest widoczny pod skórą, choć może być wyczuwalny. Po upływie 3 lat można go wyjąć lub wymienić na nowy. Jego pierwszą aplikację można wykonać 4 tygodnie po porodzie (jeśli karmisz piersią) lub po upływie 21 - 28 dni od porodu (jeśli nie karmisz piersią). Po usunięciu implantu płodność wraca w kolejnym cyklu. Oczywiście może mieć skutki uboczne podobne do stosowania innych metod antykoncepcji hormonalnej (np. wzrost masy ciała). Nie jest też tani - kosztuje około 1200 zł. Czytaj więcej: Dni płodne po porodzie - kiedy powraca płodność? Tych metod antykoncepcji nie stosuj - zobacz, jak nasze babcie zapobiegały ciąży:

antykoncepcja po cesarce grzech